Museumserver

Beste Bert,
Hoe gaat het? Dat ik uiut jouw mon moet horen , dat er meer mooie kunst is ,zeg. Kijk, maak je maar geen zorgen over mij, want ondanks de bittere pil van het sadistisch universum waarin ik
terecht ben gekomen door de confrontatie met de " Baas " ben ik nog altijd aktief in de kunsthandel en krijg onwaarschijnlijk mooie kunst binnen, juist door het feit dat ik steeds meer ervaring krijg in de kunsthandel en steeds beter het kaf van het koren weet te scheiden.Ik vind het lief dat je je zorgen maakt over mijn psychische gesteldheid en geef toe dat deze kwestie me diep heeft gekwetst en ook diep heeft verontwaardigd.
Zo heb ik bijvoorbeeld pas een studie van het idool van Vincent JF Millet binnengekregen !
En een prachtige Rembrandtieke kop van een rijk heer uit de 17e eeuw ,een schitterend portret met schitterende toetsen.Ik zal je pogen deze twee werken te tonen.Om te beginnen dan het werk ,toegeschreven aan de grote meester uit de gouden eeuw Salomon Koninck!

Hartelijk groetend en bedankend voor je menselijke reactie!

Krachtlijnen in de hedendaagse Vincent-expertise en krachtvoer voor jonge dynamische kunsthistorici:

Alvorens verder te gaan over het Herenportret en de Arenraapster en specifiek de redenen aan te geven waarom de Franse Vincent-expert Benoit Landais deze twee werken , sedert hij ze via mij onderzocht in de herfst van 2003, als echte werken van Vincent van Gogh beschouwd, wil ik het Nederlands kunsthistorisch geinteresseerde publiek opmerkzaam maken op interessante lijnen, die zich openbaren in de bestudering van het werk van Vincent op dit moment en die onvoldoende door de officiele kunsthistorische wereld worden onderkend en onderzocht!
De bovengeschetste bedroevende situatie van de officiele Vincent-expertise, een situatie die gekenmerkt wordt door een onwetenschappelijke en voluntaristische onderzoeksaanpak ,heeft natuurlijk ernstige negatieve gevolgen voor de Vincent-expertise in het algemeen, maar met name dan voor de ontwikkelingen van Vincent vanaf zijn eerste schilderspogingen in Brabant.
Het feit dat ik vooral de Nederlandse fase van Vincent van Gogh kan beoordelen en dat ik in Nederland ook slechts geconfronteerd word met werk
uit die periode dat zo nu en dan, ongedetecteerd,
op de markt verschijnt, heeft mijn interesse als taxateur voor die fase sedert mijn ontdekking van het Herenportret sterk doen toenemen.De fascinatie ,die van dit werk uitgaat heeft mij in de ban van Vincent van Gogh gebracht. Het feit dat ik sedert 1998 geinvolveerd ben in de expertiseproblematiek van het Hollands werk van Vincent heeft tot het inzicht geleid dat er heel veel te doen valt op dat gebied voor de moderne kunstgeschiedenis. Het gaat in feite over minstens honderden werken, die onterecht niet aan de meester worden toegeschreven en die een veel duidelijker inzicht kunnen geven in de ontwikkelingslijnen van de schilder Vincent van Gogh vanaf het prille begin tot zijn vertrek naar Antwerpen. Een van de grote redenen voor dat gebrek aan inzicht is m.i.vooral de afwijzing van de officiele Vincent-expertise van de Marijnissen-collectie. Ik was laatst even een weekje in Frankrijk en had weer eens het boek meegenomen wat uigegeven was naar aanleiding van de expositie in het Breda Museum van 2003/2004.
In dat boek staan de werken in kleur afgebeeld, die daar destijds gehangen hebben. Wat opvalt is dat er prachtig ,vaak zelfs gesigneerd werk bijzit
van grandioze kwaliteit.Zo zijn de twee werken
uit de Wiegersma-kollektie, stammend van Dr.Hendrik Wiegersma, van een subliem niveau.
Met name het werk uit Den Haag, voorstellende
het parlementsgebouw bij nacht is van een ongekende schoonheid en doet niet onder voor de mooiste Piet Mondriaan in zijn filosofische schoonheid en in zijn omfloerste, prachtige spiegelingen in het water van een tedere zachte colorist.Onder dit werk staat een authentieke handtekening Vincent! Het andere werk uit die collectie doet me erg denken aan Corot, een schilder die ook grote invloed op de schildersgeest van Vincent had,namelijk een prachtig , stemmig en mysterieus winterlandschap.
De fotos van deze twee werken zullen spoedig volgen, zoals ook mijn verdere bespiegelingen.
Met hoogachting,
Philip Silbernberg

Philip Silbernberg

De twee prachtige werken van Dr.Hendrik Wiegersma
(van Dorp aan de rivier,Anton Coolen):
Deze twee uit de Wiegerma-collectie stammende werken en uit de Marijnissen-collectie komend wworden hier even getoond.Sorry voor de matige scan! Deze werken zijn afgewezen door de officiele Vincent-expertise, maar zijn erg fraai.
Misschien zijn ze te zien in museum De Wieger!
Wanneer het 19e eeuws werk is en origineel gesigneerd,zoals beiden Vincent gesigneerd zijn,dan kan het niet anders dan authentiek werk zijn van de meester!
Werk van dit niveau zoekt men tevergeefs in het Van Gogh Museum, met name het werk dat het parlementsgebouw bij nacht representeert.Het andere werk is, zoals ik reeds zei zeer Corot-achtig en daarom hoogstwaarschijnlijk ook van de hand van de meester.

Ik wil de geinteresserde lezers van mijn artkelenreeks een gelukkig en voorspoedig 2010
wensen en heb daar een prachtige nieuwsjaarkaart voor uitgekozen van een fraai schilderij van Vincent van Gogh uit zijn Ettense periode ,ergens in 1881, waarschijnlijk tussen september en december gemaakt:
De SPITTERS uit de collectie van Bouwe Jans:

We zullen een eind moeten breien aan deze jeremiade over een wetenschappelijk totaal falend instituut dat nota bene ook nog het absolute monopolie op de Vincent-expertise bezit, steeds aktiever opeist en struktureel ook steeds meer institutionaliseert.
De voortschrijdende institutionalisering van de monopolistische kunstexpertise van het Van Gogh Museum is dus het onderwerp geweest van dit
op participerende observatie gestoelde kunst-sociologische onderzoek, waarbij ondergetekende zowel actor als observator was.
In tegenstelling tot de heer Dr.Henk Tromp, die
in zijn enkele jaren geleden gepubliceerde doktoraatsstudie : "Echt of Vals, de kunstexpert als brenger van een onwelkome boodschap" heeft ondergetekende de lijn ,die abrupt rond 1970 werd afgebroken door Tromp, doorgetrokken naar het heden! In deze zin heeft mijn studie een belangrijke waarde voor de ontwikkeling van een algemene historische en sociologische wetenschap.

Men zal niet snel een filosoof/kunshistoricus/kunstsocioloog/kunstexpert/kunstliefhebber in 1 persoon vertegenwoordigd zien. In mijn persoontje is dat gelukkig het geval en daarom is deze studie ook van enorm belang voor de toekomst. Willen wij een eerlijke ,objektieve adequate en goede expertise van het grote werk van Vincent van Gogh realiseren dan zullen wij anders te werk moeten gaan in de toekomst.

Ik denk hierbij aan het belangrijke pictologische werk van Dr.M.Van Dantzig: " Vincent ? ".
De pictologie van Van Dantzig vormt dan ook voor ondergetekende de enige valabele methode om door te dringen tot het geheim van de smit, in dit geval Vincent dus . Ook denk ik aan de modernste computermatige methoden, zoals ontwikkeld door de Universiteit van Maastricht, om de hand van Vincent te kunnen "vangen" in objektief- wetenschappelijke kenmerken.
Ook de Universiteit van Maastricht neemt, evenals ondergetekende, de op empirische observatie gestoelde kategorieen van Van Dantzig als een basis voor het objektief-wetenschappelijk bestuderen van het werk van Vincent van Gogh.
Het spreekt vanzelf dat deze complexe materie niet uitputtend in het kader van deze studie kan worden behandeld. Echter ben ik ervan overtuigd dat deze een goede aanzet vormt tot het bewerkstelligen van een en ander. Zo is de nefaste rol van de massamedia, als krant, televisie etc,niet belicht. Ook de nefaste rol van de grote veilinghuizen in deze, als Christies en Sothebys, is zwaar onderbelicht.
Daarom sluiten wij ons betoog over de crisis in de hedendaagse Vincent-expertise hiermee af om ons meer specifiwek in het nieuwe jaar 2010 toe te leggen op de poging een correcte expertise tot stand te brengen aangaande de Arenraapster(F-23) en de grote Buste van een Herder, aangegeven door Vincent in zijn brief van 25 Oktober 1884 aan zijn broer Theo.

drs.Ph.M.Silbernberg

Dames en Heren,

Hier is nu het moment daar om uit te leggen wat een goede expertise van een schilderij van Vincent van Gogh inhoudt en waar deze op gebaseerd is.
Aangezien ik sedert 1998 in de gelukkige omstandigheid ben een ongelooflijk levendig en fraai werk van Vincent van Gogh uit zijn Nuenense periode te bezitten en zelfs in 2002 een even authentiek werk van de grote meester, van ontroerend vroege datum overigens, te hebben gekocht , ben ik , naast alle boven genoemde nadelen die tegenwoordig gepaard gaan met het ontdekken of herontdekken van werk van Vincent van Gogh, in de gelukkige omstandigheid dat ik het extreem grote genoegen heb gehad deze twee werken uitermate goed te bestuderen en te analyseren.
Wanneer men enerzijds bijna 12 jaar, anderzijds
bijna 8 jaar, de tijd heeft gehad om als erkend en vakkundig expert op schilderkunstig materiaalgebied twee schilderijen te bestuderen, komt men steeds meer te weten over deze werken.
Het mooie is dat een echt werk steeds echter wordt en een vals werk steeds valser naarmate de tijd verstrijkt.
Een leek zal dit natuurlijk niet opvallen, maar een expert wel!
Daarom zullen we , nu we nog leven en goede hersens hebben, de Nederlandse bevolking een kado geven in de vorm van een eerlijke , objektieve en zeer gespecificeerde expertise van deze twee werken.
Omdat ik zeer veel te danken heb aan de grote Vincent-expert Benoit Landais zal ik als een ode aan hem zijn expertise apart behandelen.
Daarom zullen we 2010 beginnen met de visie en optiek op de beide werken van Benoit Landais, een onafhankelijke en eerlijke Vincent-expert, die voor ondergetekende van onschatbare waarde is geweest voor het juist beoordelen van deze twee schilderijen van de hand van Vincent van Gogh.
Ook zullen andere door de maatschappij helaas ook als Vincent-experts beschouwde figuren onvermijdelijk de revue passeren in het hiernavolgende.
Overigens stelt het me teleur dat er zo weinig reactie is op mijn geschrijf. Inmiddels heb ik geconstateerd dat het verhaal van Hendrik Woldering reeds meer dan 10.000 hits heeft gehad , maar reacties zijn merkwaardig genoeg totaal uitgebleven, zoals ik van hem heb vernomen.
De kwaadaardige strategie van een ordinaire monopolist, die er prat op gaat de meeste schilderijen van Vincent van Gogh te bezitten en dit van alle daken schreeuwt, is hierboven reeds uitgebreid aan de orde geweest. Ik adviseer dan ook de geinteresseerde lezer om zowel mijn bijdrage aan de discussie ivm. de Onderzoeken van het van Gogh Museum in dialoog met Woldering te lezen en vervolgens ook de korte schets van mijn hand over de Crisis in de hedendaagse Vincent-expertise.
Ook adviseer ik iedereen om de site van TRIMTRACK te bezoeken, waar ook duidelijk wordt gemaakt hoe erg de hedendaagse Vincent-expertsie tekortschiet.
Mocht er iemand met mij willen corresponderen of debatteren dan kan dat via mijn email-adres: ph.silbernberg@quicknet.nl
Het feit dat een fascistoide struktuur is ingebouwd in een demokratische samenleving ivm. met de expertise van het werk van Vincent stelt mij ook teleur, aangezien alles er op wijst dat anti-demokratische mechanismen en ongecontroleerde willekeur , gelegitimeerd door de Universiteiten en grote veilinghuizen, sedert de inauguratie van het Van Gogh Museum in de jaren zestig, de Vincent-expertise hebben verknoeid en vergiftigd.

Drs.Ph.M.Silbernberg, beedigd taxateur schilderijen 17e t/m 2oe eeuw.

De contra-expertsie van Benoit Landais (2003):
DE MAN MET DE HOED.

Inleiding:

Toen ik het werk in april 1998 op de kijkdag bij Veilinghuis de Eland voor het eerst zag was ik enthousiast over het bovengetoonde Herenportret,gesigneerd Vincent.
Imponerend vond ik de prachtige lijnvoering,zoals in de hoed tot uitdrukking komt.Een vaste ,krachtige hand die in een beweging de rand
van de hoed op het doek toverde.
Ook was ik onder de indruk van de wijze waarop de schilder de gebruinde huid had aangegeven.
Tevens was ik danig onder de indruk van de prachtige sierlijke, elegante en trotse handtekening in rood.
Verder was ik aangedaan door de figuur zelf, die
duidelijk iemand was die veel in de buitenlucht vertoefde en die een uitdrukking in de ogen had, die me sedertdien niet meer los heeft gelaten.Het geheel maakte op mij een zeer levendige indruk.
Ook moest ik enigszins aan de portretten van de "Douanier " Henri Rousseau denken door de eigenzinnige wijze waarop de schilder de vorm zocht en realiseerde.
Aangezien ik toen op de top van mijn carriere was en regelmatig hele bestelwagens vol schilderijen kocht, was dit slechts een van de omstreeks 20 werken die ik op die veiling kocht.
De prijs was 275 gulden hamerslag, waar dus nog 25% kosten bijkwamen.
In die periode was ik nogal sceptisch over de mogelijkheid een echte Vincent te kunnen ontdekken
en geloofde er niet echt in dat zoiets mogelijk was. Tevens had ik toen nog totaal geen idee van de kenmerken van het werk van Vincent!
Omdat er nog vele andere werken mijn interesse hadden op die kijkdag heb ik het dan ook snel in mijn catalogus aangekruist en was vastbesloten om
om bovenstaande esthetische redenen het werk aan te schaffen, me niet realiserend wat ik in huis haalde.
De zaak veranderde echter plostsklaps toen ik het werk thuis aan een nader onderzoek onderwierp, geholpen door het boek van Van Dantzig "Vincent?".
Daar stond in dat Vincent de pupillen niet rond, maar eerder hoekig schildert!
Dit was een dermate afwijkend en bijzonder kenmerk dat ik daar op ging letten, omdat de ogen voor mij in dit werk iets bijzonders hadden en in een portret van primordiaal belang zijn!
En warempel het klopte en kwam overeen met de schilderwijze van de pupillen in dit werk!
Van Dantzig drukt zich hierover als volgt uit:
"The iris is painted with angular movements and not with round ones" en "The pupil is formed in principle by two arched brush strokes".
Deze meevaller samen met het feit dat het hier duidelijk om een oorspronkelijk werk gaat met 19e eeuws karakter,het doek was duidelijk voor 1900 en zelfs het spieraam en de lijst waren duidelijk 19e eeuws,brachten mij ertoe het werk uit de verkoop te halen en in mijn prive-verzameling
te behouden, sterker nog gaf ik het aan mijn vrouw,die het ook een fascinerend werk vond.
Ook de handtekening was eerlijk en origineel, hetgeen voor mij makkelijk te observeren was, daar
deze onder de UV-lamp geheel wegviel en verdween,
hetgeen op authenticiteit duidt.
Er ontstond in mijn ziel een grote onverklaarbare spanning.
Zodanig, dat ik interesse begon te krijgen in de schilder Vincent van Gogh, een interesse die ik eerlijk gezegd daarvoor nauwelijks of niet had.
Deze spanning, deze fascinatie heeft het werk daarna niet meer verlaten en zelfs de katatonische
reaktie van Van Tilborgh uit het begin van 2001 heeft daar geen enkele invloed op kunnen hebben.
Gelukkig is deze bijziende pennelikker niet in staat om de kwaliteit van het werk te devalueren en hoewel het een grote tegenslag voor mij was dat het Van Gogh Museum zo afstandelijk, koel, ongeinteresseerd en zelfs negatief reageerde op mijn enthousiast aangeleverde foto, die ik ergens in mei/juni 1998 aanleverde bij mevrouw E.Van Hoofwijk van het VGM, ben ik altijd in het werk blijven geloven.
Omdat ik het erg druk had met de kunsthandel en in die periode van de 1e Van Der Helststraat, waar ik met mijn kunsthandel ben begonnen in de jaren tachtig, verhuisde in 1999 naar de Nieuwe Spiegelstraat in het hartje centrum van Amsterdam was in de Vincent zowaar vergeten!
Maar nadat ik me min of meer had " established" begon ik me toch einde 2000 af te vragen waarom het Van Gogh Museum niet reageerde.
Na een telefoontje met het museum werd toegezegd dat de reaktie spoedig zou volgen.
Het resultaat is hierboven reeds getoond: het beruchte kattebelletje, een waardeloos vodje papier met 1 regel : NEEN!
Ik was dan ook danig aangeslagen en heb in een uitbarting van woede nog gebeld mat Van Tilborgh en hem te kennen gegeven dat ik het niet eens was met deze slordige gang van zaken. Hij beloofde toen om te komen kijken, maar heeft zich niet aan deze belofte gehouden!
Ik was toen reeds sedert 1995 beedigd taxateur en had de aanvraag voor een onderzoek nooit gedaan als ik zelf twijfelachtige elementen in het werk had aangetroffen.
Gelukkig ontmoette ik in 2003 de heer Benoit Landais, die toevallig ook op mijn lijstje van onafhankelijke Vincent-experts stond.
(wordt vervolgd),

Philip Silbernberg

Vincent van Gogh was een schilder van levende mensen. Daar ging zijn hart naar uit en dat was zijn grootste roeping.
Door de bekende omstandigheden dat modellen niet
altijd voorradig waren was hij gedwongen dit voornemen vaak te laten varen en vaker andere themas te schilderen dan hem lief was, zoals het landschap of huizen etc.
Vincent was iemand die niet iets kon schilderen wat niet voor zijn ogen aanwezig was.
Hij kon niet iets fantaseren, maar had de realiteit nodig als een vis het water.
Hij kon geen mensen bedenken dus , maar was afhankelijk van het aangebodene in zijn schilderspraxis.
Met name de ogen van de mens waren voor Vincent van Gogh van groot belang, vandaar zijn beroemde uitspraak dat de ogen van de mens mooier zijn dan de mooiste kathedralen!
Een schitterende en ontroerende uitspraak van deze grote humanist.

Vincent van Gogh was een schilder van levende mensen. Daar ging zijn hart naar uit en dat was zijn grootste roeping.
Door de bekende omstandigheden dat modellen niet
altijd voorradig waren was hij gedwongen dit voornemen vaak te laten varen en vaker andere themas te schilderen dan hem lief was, zoals het landschap of huizen etc.
Vincent was iemand die niet iets kon schilderen wat niet voor zijn ogen aanwezig was.
Hij kon niet iets fantaseren, maar had de realiteit nodig als een vis het water.
Hij kon geen mensen of landschappen bedenken dus , maar was afhankelijk van het aangebodene in zijn schilderspraxis.
Dat maakt men dan ook letterlijk tot een realist in de ware zin van dat woord.
Met name de ogen van de mens waren voor Vincent van Gogh van groot belang, vandaar zijn beroemde uitspraak dat de ogen van de mens mooier zijn dan de mooiste kathedralen!
Een schitterende en ontroerende uitspraak van deze grote humanist.
Ik hoop spoedig een foto van de ogen van de man met hoed ,de herder uit Nuenen, te tonen.

Philip Silbernberg

BENOIT LANDAIS over deze ogen:

Gelukkig is het gelukt na veel problemen!Nogmaals mijn excuses.
Zie hoe gecompliceerd en ingenieus deze ogen zijn geschilderd!
alleen Vincent zou een dergelijk prachtige schilderkunstige constructie kunnen fabriceren.
Er is geen enkele andere schilder die op een dergelijke wijze de ogen van een mens kan herscheppen.
Benoit Landais zegt hiet het volgende over in zijn expertsie:
"Om aan te tonen dat het hier een portret geschilderd door Vincent betreft en niemand anders, is slechts een middel om het te relateren aan het Oeuvre. Vergelijken, nogmaals vergelijken en weer vergelijken. Een portret van Vincent is spontaan geschilderd " dans la pate ".Dit portret is er zo een. Ergens leven in blazen , het gevoel te geven dat de man in gedachten verzonken is, is niet te vervalsen. een gezicht heeft onvolmaaktheden en de schilder die het schildert
kiest uit welke. het formaat van de ogen is niet identiek en de hoogte der ogen is ook niet gelijk.
Kijk alleen maar naar de ogen bij Vincent en men
zal begrijpen wat het wil zeggen dat verschil te kunnen beklemtonen., het formaat van een oog te verkelinen om diepte te scheppen, een van beide hoger te plaatsen om de richting van het hoofd te
doen uitkomen, ze verder uit elkaar te plaatsen om te tonen dat het model geen dwaas is en denkt... en nooit teveel te schilderen.
( Wordt vervolgd )

Philip Silbernberg