Museumserver

Beste Uverb,

Dank voor je reactie. Ik snap wat je bedoelt. Laat ik voorop stellen dat ik het schilderij niet met eigen ogen heb gezien. Ik zou dat graag doen en heb dat ook bij Catawiki aangegeven. Dat staat ook op mijn website. Wat zou het gaaf zijn als er weer een Marinus Heijnes schilderij ontdekt is. Maar eerst de feiten.

Je stelt dat het wel eens een opdracht kon zijn die Heijnes in Zweden heeft gemaakt. Dat er in de jaren ‘50 al van dergelijke Larson spieramen gebruikt werden wist ik niet, ik neem van jou aan dat dit wel zo is. Het zou inderdaad kunnen dat Heijnes daar toen aan is gekomen en dat hij die beschilderd heeft. Ongeacht het formaat, hij kan een (eenmalig?) uitstapje hebben gemaakt.

Dat verklaart alleen nog niet de andere zaken.

Ik heb in 15 jaar tijd een oeuvre van ruim 500 werken kunnen terugvinden en durf te stellen dat ik vrij goed bekend ben op het gebied van Marinus Heijnes en zijn kunst. Heijnes schilderde ook wel in opdracht, maar nooit heeft hij daarbij zijn overtuiging verlaten: te schilderen wat hij zag. Meestal en plein air. Klassiek, met een eigen herkenbare signatuur. Afwisselend met mes en penseel gemaakt, spelend met perspectief en compositie. Uitgezonderd zijn fantasiewerken als ‘klankbeeld’ uiteraard, maar die zijn als fantasiewerk duidelijk te herkennen.

Onderwerp
Het landschap dat we hier zien is niet realistisch, noch fantasie. Uiterst afwijkend en i.m.o. onwaarschijnlijk voor deze Heijnes, die vrij strak ik de leer zat, als ik alle verhalen over hem moet geloven.

Stijl
Ik zie grote verschillen met de stijl die ik op ruim 500 schilderijen heb aangetroffen. Ik heb ook wel eerder afwijkende werken onder ogen gehad, maar steeds weer is daarop de vaardigheid van de schilder terug te zien, die ik op dit schilderij meen te missen. Ja, de roze kleur van het bos had hem zeker aangesproken, maar de kaarsrechte messtreken waarmee de bomen staan weergegeven passen hem niet. Dat geldt ook voor de manier waarop hij het blad aan de bomen heeft geschilderd. En natuurlijk de uitbundige onnatuurlijke bloemen, de waterlelies en tenslotte het moderne kleurgebruik wijken enorm af en zijn on-Heijnes. De bloemen zijn slordig en niet ‘raak’, de waterlelies zijn vlak en rommelig. Ik ken zo’n 50 schilderijen en tekeningen met waterlelies van Heijnes, dit werk is gewoonweg niet het ‘handschrift’ van Heijnes.

Signering
Dan de signering. Ik zie zeker gelijkenis. Maar ik zie ook kleine verschillen, o.a. In het rechterpootje van de M. Vrijwel alle signeringen die ik ken (en dat zijn er best veel) is dat een kort pootje. De signering achterop ken ik niet van Heijnes. Zeker de laatste jaren en in het buitenland signeerde hij met M. Heijnes “De Kaag”, vaak ook nog “Holland” en of een telefoonnummer, alles in kapitale letters. En het onderwerp of titel in schrijfschrift. Zijn naam in goed verzorgde letters, vaak met een krulletje nog aan de “S”. Daar is hier niets van terug te zien, de letters zijn slordig en de “S” is half geschreven.


Tenslotte dit. Als een dier op een schaap lijkt, heeft een dik wollen vacht en het zegt ‘bèh’ dan is het vaak ook een schaap. Dit werk lijkt niet op een heijnes en er zijn verder ook veel afwijkingen. Ik ben vrijwel zeker dat het geen ‘gewone’ Marinus Heijnes is. Ik kan me vergissen. Ik zou het werk graag onderzoeken.

Ik had nooit van Heijnes gehoord, neem graag aan dat je zijn werk grondig kent en heb me dus niet met de voorstelling bemoeid, maar alleen met de aspecten waar ik ook wat van weet: materiaal, signaturen en de ervaring dat schilders soms sterk van stijl veranderen, vooral als ze naar elders verkassen. En ik blijf eigenwijs: die signatuur is niet door een vervalser gezet. Daarvoor zijn er teveel grafologische details eender die een vervalser niet eens opmerkt, laat staan kan nadoen.

De echte signatuur zit als het goed is in het schilderij, niet in de signering..

Dat heb je mooi gezegd en is helemaal waar.

Het schilderij is gewoon van mijn opa, Marinus Heijnes. Het is lastig om een schilderij goed te kunnen beoordelen aan de hand van een foto. Vrienden van mij hebben de andere zogenaamde vervalsing, vervalsing nr. 2 gekocht. En het echte schilderij (heus wel echt) ziet er fantastisch uit! Ook dat was afgekeurd door de 'Stichting' op basis van een slechte foto op de veilingsite. Vervalsing nr. 1 betrof een werkje geschilderd ´naar´ Marinus Heijnes en dat stond er ook gewoon op. De stichting, opgericht zonder toestemming van de rechthebbenden, (Marinus Heijnes is namelijk nog niet 70 jaar dood), was kennelijk niet bekend met het fenomeen. De rest van de familie distantieert zich van de stichting. Wij zien liever dat professionals zich bezig houden met de beoordeling van mijn opa´s kunst, zij weten wat er wel en niet toe doet en kunnen relativeren en op waarde schatten, zijn ook bij andere kunstenaars betrokken, zodat je niet de situatie krijgt van ´de slager die het eigen vlees keurt´ en iemand die wat afweet van verschillende stromingen, ook belangrijk, want Marinus Heijnes hoorde niet tot de Haagse school. Maar ook het gezonde verstand dat de schilderijen van mijn opa te weinig opbrengen om het waard te maken vervalsingen te fabriceren, is in dit geval ter zake doende. Ik hoop dat veilingen, zoals Catawiki gewoon het werk blijven verkopen van Marinus Heijnes, toestemming van Gert is echt niet nodig! Zodat mijn opa's werk niet onnodig in de kliko terecht komt. Mocht het toch een vervalsing blijken te zijn (wat me sterk lijkt), dan heeft iemand een schilderij aan de wand wat naar zijn zin is en voor iedereen bereikbaar, dat is het belangrijkste. Mocht het een handelaar zijn, dan valt er niet veel aan te verdienen, want de prijzen blijven gewoon laag, dat zijn ze al járen, alle inspanningen van de zgn. stichting ten spijt. Bij dit werk geen winstbejag, of zonnekoningen, die menen 'verstand' te hebben van het werk. Gewoon lekker aan de wand hangen of verkopen/kopen.